بسم الله. سلام:

 چه کسی مسئول فراموشی ارزشهای دفاع مقدس است؟

هنوز خیلی از جنگ  و درگیری های داخل در کشور نگذشته ، که صدام حسین درتلوزیون دولتی عراق ظاهر می شود و عهدنامه 1975 را پاره می کند، پاره کردن این توافقنامه اعلام جنگ به ایران و 4 روز بعد  یعنی 31 شهریور ماه شروع تجاوزعراق به خاک مان بود. خوزستان ، ایلام ، کرمانشاه ،کردستان . قربانگاه های ایران ! صدام به ایران حمله کرد و آرزوهای تمام دختران و پسرانی که در انتظار پشت نیمکت نشستن، بزرگ شدن، حماسه آفریدن و الگو شدن بودند را به تل خاک بدل نمود.رویای کودکان معصوم چشم انتظار را به آوار خانه هاشان سپرد ، تا تنها به آمال خود دست یابد. خمینی کبیر باز هم به صحنه می آید و از جوانان غیور و خدایی، برای حضور در این حماسه که دنباله جریان عظیم انقلاب است دعوت می کند، تا باز به میدان آیند و مردانگی و دلاوری خود را به نمایش گذارند.بیایند و ایرانی بودنشان را به رخ دشمنان جهان خوارشان کشند و این شد که دفاع مقدس شکل گرفت و قدسیت سرزمین مان باقی ماند .آمدند و مردانه ایستادند. تا آخر ماندند و با قطره قطره خونشان نام ایران را بر صفحه بزرگ جهان حکاکی کردند.

اینجا ایران است! کم نبودند مردان و زنانی که بسان فرشتگان وآسمانیان درجبهه ها بزرگی کردند،کم نبودند عاشقان حق وعشق بازان قهار! شلمچه ، طلائیه ، فکه ، فتح المبین ، اروند رود. همه وهمه هم قسم شدند، تا ایران بماند . رفتند، اما به مقصدی ما نا! آوینی بزرگ چه زیبا گفت که:" پندارمان این است که ما مانده ایم وشهدا رفته اند اما حقیقت آنست که زمان ما را با خود برده وشهدا مانده اند." زمان به رسم وآئین همیشگی خود گذرکرد وگذشت .جنوب ایران که دیگر به سان کربلا شده بود آزاد شد، وبه آرامش قبل خود باز هم سلام داد . ایران ماند، ایرانیان ماندند وباز چون قبل، سال به سال حماسه آفریدند . همه را شکر ، اما ، این شکوه وجلال این روزهای ایران را که به حق مدیون غیرت وشجاعت مردان آن روزگاریم چگونه جبران کرده ایم ؟ ازسال 67 به بعد ، یعنی بعد ازاتمام جنگ میان ایران وعراق ،اقدامات زیادی جهت باقی ماندن فرهنگ اصیل دفاع مقدس صورت گرفت. برگزاری شبهای با شهدا ،بزرگداشت هایی ویژه شهدا ، یادواره ها ، ساخت فیلم های  دفاع مقدس ، نشستهایی با حضور یادگاران جنگ (همرزمان واسراء) چاپ کتب ونشریات مختلف وخیلی برنامه های دیگر،که درطول این سالها صورت گرفته است. اما امروز در بعضی از مجامع و محافل شاهدیم  که نه تنها اسم و یادی از آن بزرگ مردان وشیرزنان نیست ،که حتی بعضی آنان را به سخره گرفته ومضحک می خوانند ، چه شده که این رویداد عظیم را اینگونه یاد می کنند ؟ باورهایی که روزگاری برای آن احترام وجایگاهی قائل بودیم اما اکنون از یادآوری آن هم حس خوشایندی به بعضی  از ما دست نمی دهد؟ اینجا هنوز ایران است. اما باید دید چه کرده ایم که اینگونه بعضی خط فکرها تغییریافته ؟! گاهی که با خود فکرمی کنم می گویم شاید غلوهای بی جا باعث آن شده ، اینکه قبل ترها خیلی می دیدیم درفیلم های جنگ ، ایرانی جماعت همیشه پیروز  و برحق بود ، وبعثی وعراقی، ظالم وستمگر. بعد ازآن، برخوردهای شخصی وسلیقه ای که درادبیات جنگ به وجود آمد شاید دلیل این دلزدگی ها  باید دانست. ادبیاتی که کسی جرأت برهم زدن آن را نداشت، تا اینکه  بعد از سالها  فیلم زیبای اخراجی ها ساخته شد وچهره ی جدیدی ازجنگ را به نمایش گذاشت، که گاهاً درصحبتهایی که با سرداران جنگ داریم به آن صحه می گذارند وحقیقتش ر اتصدیق می کنند.   مورد دیگراستفاده های غلط ونا به جا ازادبیات جنگ وغلوهای بی مورد که صورت می گرفته وهنوز هم ادامه دارد،این جبهه گیری علیه دفاع مقدس را پررنگ ترمی کند.

بزرگ جلوه دادن سهمیه هایی که به خانواده های شهدا، ایثارگران ، اسرا ورزمندگان تعلق می گرفت ، وبمباران اطلاعات نادرست وبزرگترجلوه دادن آن همگی دراین دلزدگی تاثیرگذار بوده وهست . برای بازگرداندن شأن ومقام درخور دفاع مقدس نیازمند یک فرهنگ سازی درست وبه جا هستیم ،نیازمند به مشارکت جوانان ومسئولانیم . جریان دفاع مقدس یک تراژدی جدی ونقطه ی عطف تاریخ ایران بعد از انقلاب است، وما همگی مسئول جلوگیری از پایمال شدن خون شهدا وحق ایثارگران واسرا هستیم . اخراجی ها هم حقیقت جنگ ماست ، حقیقتی که سالها ناگفته مانده بود وبالاخره با تلاش زیاد، مجال برای مطرح شدن یافت . بیایید برای معرفی آن روزگار و آن آدمها معرفت وشناخت خودمان را بیشترکنیم، شاید طریقی باشد دربیان حقیقت آن روزها .

ابتکار - یزد- جعفریزاده